Verraad vermomd als verzoening

 

Dit is gedicht is geschreven tijdens een de avond van 8 november 2019 tijdens Utrecht in Dialoog in de st. Peterskerk.

Verraad vermomd als verzoening

Judas kuste

onze bekendste revolutionair

we kunnen onze wonden

niet kussen

het voelt als veraad

als de oorsprong van pijn

wordt verdelgd

in wit licht

Een vogeltje begeleid

ons door een landschap

waar bloed stroomt

door de grachten

een duif met gouden vleugels

is eindelijk welkom

in de stad

een zwarte met een luid hart

mag eindelijk

zijn pijn prediken

in een kerk

waar zijn heiligheid

wordt ontkent

In zijn tribalisme

is alles Gods politiek

Hij sprak tot de wolken

de wolken zonder bestemming

Hoe kunnen zij vrede

sluiten met de aarde

Blauw en rood

is haar regenboog

Bloed bedekt

haar luim

Onze aandacht gevangen

door een waterhoos

van gewapend beton

Het Symbool

van trots voor haar profijt

uit destructie

Wie verzoening wil zal een spiegel

in hun hart moeten dragen

Wie verzoening wil

zal een ladder moeten maken

die iedereen kan dragen naar

de hemel

wie verzoening wil

zou moeten dromen

met hun ogen open

Door Jörgen ‘UNOM’ Gario

Utrecht Bonifatius

De straten van mijn jeugd
ik bespeel de gevoelige stenen
met een zwaard en een notitieblok
Mijn herkenning tussen de vreemde
ik hoef ze niet te kopen
ik hoef ze niet te stelen
Zij zullen mijn niet vergeten

De nachtegaal zingt in de straat
van de supermarkt
De warme bakker is een vergaderzaal
voor hongerige hormonen
hier vergeet ik dat het pauze is
Hier proef ik de vrijheid
genoeg geld op zak
ogen zonder leden baden
in Wilhelmina haar groen

De leraren op school
zagen het verhaal in mijn gezicht
Opvanghuis, versleten strippenkaarten
die overgestempeld waren
om te verbergen dat het geld op was

Van wal naar de werkelijkheid
de hemel kleurt de zee
de waarheid is wijsheid met de humor
van inzichten en oplossingen
in de spiegel gesticht

Deze ingetogen stenen steunen
mijn heilzame harnas
in deze kiftige wereld

Woorden mijn gezanten
Poezië mijn aegis codex

~Jörgen Gario UNOM~

Oorlog Zijn Wij

Een zwarte Vlag

in de laatste boom

met een bom ernaast

naast de bom

de laatste bal

Er zijn geen gebouwen

meer over

Er zijn geen vogels

geen televisies, geen straatverlichting

geen fietsen, geen tram 7, geen OV

De Boom heeft nog wat bladeren

zij zijn niet allemaal zwart

Vooral aan de top

zijn ze nog helemaal groen

de boom en de bom

zijn vrienden

want zij zijn gespaard gebleven

De bal is er net bijgekomen

De bal is ontsnapt

Terwijl de boom en de bom

oorlog hebben overleefd

In de aarde waar ik mij kwetsbaar opstel tegenover warmte

waar ik niks wil weten van water

waar ik de druk voel van constante wrijving

in beweging blijft

nooit is er stilstand

Ik ontvang het licht als een demoon

die ervan geniet om mij naar het donker te leiden

Ik ben een zwarte vlag op een zonnige dag

in de laatste boom met een bom ernaast

 

Voel Verladen

Lost het op

in de werkelijkheid

waar je denkt

te kunnen gaan

 

Span het tussen ons

over en het weer

 

Palen van Personen

Planeten van Pijn zingen

platgedrukt in plaatvorm

 

VerRoer je levenlust

schep je hoofd

boven het water

Batterij en Bron

Voel je Verladen