Utrecht Bonifatius

De straten van mijn jeugd
ik bespeel de gevoelige stenen
met een zwaard en een notitieblok
Mijn herkenning tussen de vreemde
ik hoef ze niet te kopen
ik hoef ze niet te stelen
Zij zullen mijn niet vergeten

De nachtegaal zingt in de straat
van de supermarkt
De warme bakker is een vergaderzaal
voor hongerige hormonen
hier vergeet ik dat het pauze is
Hier proef ik de vrijheid
genoeg geld op zak
ogen zonder leden baden
in Wilhelmina haar groen

De leraren op school
zagen het verhaal in mijn gezicht
Opvanghuis, versleten strippenkaarten
die overgestempeld waren
om te verbergen dat het geld op was

Van wal naar de werkelijkheid
de hemel kleurt de zee
de waarheid is wijsheid met de humor
van inzichten en oplossingen
in de spiegel gesticht

Deze ingetogen stenen steunen
mijn heilzame harnas
in deze kiftige wereld

Woorden mijn gezanten
Poezië mijn aegis codex

~Jörgen Gario UNOM~

Will Who Be I

Will Who

Be I

Four Three

Two One

 

action lifts life on eyes

vision de day all

read each one is here

A knowledge being, for

 

we the passengers

 

Stop is motion

ready and moving

in round being colourfull

all is one everyday

endless be one possible

 

This one Who is

One I We Why

 

Your Will is Stronger

You Will Finish

This Poem

The power to think

 

Traveling from

Superior to interior

See the cage

Engage an

Intelectual animal

 

Fear Not

an academic creature

Exchange conversation

 

The Change is One

moving in around

For All

No Symbols

 

Knowledge never

competes,  Knowing

Better than

Borrowing Sound,

To Describe  .    .   .  . .

Blue Sunshine

Break light to a blade

cut the day

with time and colour

 

the blend of brushstrokes

broken by one

code of now

presented as truth

 

struggeling to exist

for everyone

everywhere

sweet bitter

Blue sunshine

sky beneath

my water

 

peace of orange

blue sunshine